De laatste levensfase, de stervensfase, is het sluitstuk van een palliatief en terminaal traject. Voor zowel de zieke als de naasten is het intense tijd. Voor zorgverleners is het vaak uitdagend. Dit congres verkent de vele lagen van sterven.

Uiteraard is aandacht voor goede symptoomcontrole ook in deze fase belangrijk. Maar het gaat om veel meer. Sterven is een heel persoonlijk gebeuren dat door elke zieke, door elke familie anders wordt ingevuld. Het is ook een fase die mensen terugwerpt op de wezenlijke dingen van het leven, op relaties die er echt toe doen, op existentiële vragen die onherroepelijk opborrelen of prominent de overhand nemen. Hoe deze fase verloopt zal sterk het rouwproces beïnvloeden. In de samenleving van vandaag zoeken we naar persoonlijke rituelen en eigen invulling van rouw en verwerking. Hoe deze fase ingebed is in verschillende culturen, leert iets over zowel het unieke als het universele.

Als het leven kantelt zoeken mensen houvast bij zorg, bij zowel informele als professionele zorgverleners. Dit congres biedt een brede blik op wat die zorg kan inhouden: professioneel, menselijk, met een hart.